نگهداری انار در لَشه ، گُده ، خُس

نگهداری انار در لَشه ، گُده ، خُس

    افزایش حدود ۵۰ تا ۱۰۰ درصدی قیمت میوه انار طی دوره ۲ ماه پس از برداشت انار و همچنین کوچک بودن باغات و نداشتن صرفه اقتصادی برای انتقال انار به سردخانه ، موجب گردیده است که استفاده از روشهای سنتی برای نگهداری کوتاه مدت انار ، گزینه نسبتاً مناسب باغداران برای کسب سود بیشتر باشد.
     گُده ( گوده ) ( در اصطلاح باغداران منطقه ساوه ) ، لَشه (در اصطلاح باغداران منطقه قم ) ، خُس (در اصطلاح باغداران روستای گاوکشک کازرون ) ، انبارهای روبازی هستند که بصورت گودال در محل مناسبی از باغ، در بین ردیف های درختان و بصورت موقت در زمان برداشت میوه ایجاد می شوند. عرض این گودال ها بین ۲ تا ۳ متر است ولی طول آنها بسته به مقدار انار باغ متغیر می باشد.

     عمق گودال ها حدود ۶۰ – ۵۰ سانتیمتر است و درکنار گودال بند های بلند خاکی ایجاد می کنند تا هم گنجایش آن اضافه شود و هم اینکه آب به داخل انبار نیفتد.
     مصالح بکار رفته در کف گودال ، متناسب با مصالح موجود در هر منطقه ، متفاوت می باشد . در برخی مناطق در کف گودال ماسه یا خاک نرم می ریزند و در برخی نقاط نیز کف گودال را سنگ چین می کنند .
     انار ها را تا ارتفاع حدود ۸۰ سانتیمتر روی هم در داخل گودال می چینند. انارهای کوچک را در کف و انارهای درشت را روی آن میگذارند. انارهای رویی را وارونه می گذارند تا آب باران وارد تاج انار نشود. روی گودال را با شاخ و برگ درختان ، علفهای هرز کف باغ یا نی های بلندی که در حاشیه جوی ها میروید و به خیزران مشهور است ،می پوشانند.

     در مناطقی که احتمال بارندگی وجود داشته باشد، بعد از ریختن شاخ و برگ و علف ، روی گودال را با یک نایلون می پوشانند. با این روش می توان انار را حدود ۲ ماه نگهداری کرد.
     تفاوت این سردخانه های طبیعی با سردخانه های صنعتی در این است که اناری که در سردخانه صنعتی نگهداری می شود ، پس از خارج شدن از سردخانه ، در مدت کوتاهی زیبایی ظاهری و طعم و رنگ خود را از دست می دهد ، ولی انار نگهداری شده در گودال های طبیعی ، تا مدت زیادی دارای پوست سالم و شاداب و طعم طبیعی و واقعی انار است .اما سطح ضایعات در این نحوه انبار مانی بالاست و بعضاً به ۳۰ درصد هم میرسد.
تهیه و تنظیم:
مهندس عسکری – کارشناس انار
۰۹۳۹۲۶۱۴۰۳۹